نمىشوند . آنان مزدور هستند ، اصلًا به فكر مردم خود نيستند ، اگر صد هزار نفر در بين دو شيخ نشين خليج كشته شود ، باز هم آن‌ها يك‌جا نمىشوند . آن‌ها در واقع هركدام ، لقمه چرب لذيذى براى جهان خوران بزرگ مىباشند ، آن‌ها راضى هستند كه لقمه چرب جهان‌خوارن باشند ؛ ولى حاضر نيستند يك‌جا شوند . اين از ضعف ملت‌هاى اسلامى است ، اگر ملت‌هاى اسلامى ايمان قوى مىداشتند ، اكنون تمام آن‌ها در زير چتر يك كشور جمع مىشدند ، يا حدّ أقل به دوكشور بزرگ‌تر تبديل مىشدند ، اگر آن‌ها يك كشور يا دو كشور مىبودند ، مىدانيد ! چه‌قدر منافع بزرگى براى جهان اسلام داشت ؟ ! علت پراگندگى مسلمانان منابع نفتى كشورهاى خليج مربوط به تمام جهان اسلام است ؛ اما چه فايده ؟ پول آن‌ها همه به جيب جهان‌خواران مىرود ، ساليانه چه قدر پول براى خريد اسلحه مصرف مىشود ؟ اگر آن‌ها متحد مىبودند ، اين‌همه پول را براى خريد اسلحه نمىدادند ، اين‌همه بوديجه نظامى تخصيص نمىدادند ، به اين‌همه وزارت‌خانه‌ها و ديگر تشكيلات دولتى معاش اضافى نمىدادند ، ميلياردها پول را براى كشورهاى خارجى به عنوان رشوه نمىدادند ، اين‌همه حاكمان نالايق بوجود نمىآمد كه هر روز ميليون‌ها پول را از بيت المال ملت‌ها خرچ عياشى خود بكنند . تعدد حكومت‌هاى بىكفايت در كشورهاى اسلامى حكايت از اين دارد كه اسلام بر دل‌هاى مردم حكومت نمىكند ؛ اگر اسلام بر دل‌هاى مردم حكومت مىكرد ، مثل صدر اسلام ، مسلمانان به اوج عزت و شگوفايى خود مىرسيدند و اكنون برتمام دنيا